مي داني آن كيست،

اي مرد!

آن ملت توست كه دست ياريش به سويت دراز شده و اميد به آگاهي ات دارد كه اگر نتوانستي درمان دردهايش باشي، حداقل گوش شنوايي برايش باشي و تسلي براي زخم هايش، نه آنكه سر در لاك بي دردي ات فرو بري و آسوده باشي و شاد!